نسخه مناسب چاپ
گفت وگوي هگمتانه با دختري كه لباس ملي بسكتبال پوشيد؛
مادرم نگران است مصدوم نشوم

هگمتانه – سرويس ورزش: قامت بلند، دستان كشيده و كفش هاي كتاني، شناسنامه ظاهري قشر بسكتباليست است كه با نگاه اول مي توان به آن پي برد.
آسمان خراش هايي كه اطراف سبد با دستان كشيده خود رقابت پرش و در نهايت توپ و تور دارند.
مريم شهيدي و شقايق دستگرديان از اين تيپ ورزشكاران هستند. ملي پوشان بسكتبال جوانان كه افتخاري براي استان همدان محسوب مي شوند.
ورودشان به روزنامه هگمتانه توأم با نگاه هاي خيره شد. همه نگاه ها حس كنجكاوي داشت. چقدر قد دارند؟ پهناي كف دستشان چقدر است؟ چقدر مي پرند و به به و چه چه هايي كه انتهاي زمزمه هايشان است.
برخي بانوان شاغل در روزنامه هم خيلي دوست دارند كنار اين دو بسكتباليست بايستند و قد خود را با آنها مقايسه كنند.
اين دو هم عجب قدي دارند. لامپ منزلشان را بدون چهارپايه مي توانند به راحتي باز و بسته كنند. يكي از خانم هاي خبرنگار مي گفت: اين ها دستشان به راحتي به سقف منزلشان مي رسد، نه؟
همه لبخند مي زنند. حتي اين دو بسكتباليست. خيلي مصدوم و ضرب ديده و ديگري آرام و معصومانه جلب توجه مي كنند.
مريم شهيدي يكي از اين دو بسكتباليست است. يك متر و 85 سانتي متر قد در سن 19 سالگي. اردوهاي متعددي را پشت سر گذاشته و فراز و نشيب هاي فراواني هم داشته است. مادر مريم حساسيت خاصي به او دارد. مبادا مصدوم شود و هميشه خوب بازي كند، انگار مريم همان دوران كودكي را سير مي كند و بزرگ نشده است.
هر چند بيني مصدوم مريم هم مي تواند دليلي بر اين استرس و نگراني مادرانه باشد.
مريم الان دانشجوي رشته شهرسازي است. جزو شاگرد زرنگ هاي دانشگاه. همه دوستش دارند. دوستان زيادي دارد. دوستاني كه به او كمك مي كنند تا به موفقيتش برسد. البته اين دوستان همان پدر و مادرش هستند. پدر و مادري كه هميشه مشوق او براي رسيدن به قله هاي افتخار بودند. زندگي، درس، ورزش، آرزوي مادر مريم موفقيت در اين سه عرصه است.
گفت وگوي سرويس ورزش هگمتانه با مريم شهيدي ملي پوش بسكتبال كشور را بخوانيد:
- مريم شهيدي براي ورود به بسكتبال از كجا كشف شد؟
از مدرسه، دوران راهنمايي. سوم راهنمايي. راهنمايي شاهد. هيچ وقت يادم نمي رود. تيم مدرسه بازيكن كم داشت و خانم روحاني معلم ورزشم از من دعوت كرد كه در مسابقات مدارس به تيم كمك كنم.
- پس خانم روحاني كاشف مريم شهيدي بود؟
ايشان استارت حضورم را در مسابقات زدند اما هلن معبودي از مربيان خوب استان از من براي حضور مستمر در رشته بسكتبال دعوت كرد.
- چطور شد ملي پوش شديد؟
خرداد سال قبل بود كه روزنامه ها فراخوان حضور بانوان بسكتبالي بلند قد در رده سني 67 به بالا را منتشر كردند و با هماهنگي مربيانم و هيات بسكتبال به تهران رفتم و در اردوي استعداديابي حضور يافتم.
- بيشتر با كدام مربي همداني تمرين داري؟
خانم لطيفي. انصافاً خيلي در اين مدت كمكم كرده است.
- براي رسيدن به تيم ملي چقدر زحمت كشيدي؟
زياد، حتي برخي روزها به دليل حضور در تمرينات و مسابقات نمي‌توانستم سر كلاس درس حضور يابم.
- دوست داري به درس و مشق برسي يا ورزش بسكتبال؟
اول درس و مشق بعد بسكتبال. يك ورزشكار خوب بايد تحصيلات عاليه داشته باشد.
- مادرت خيلي نگران نحوه فعاليت شما در اردوهاي تيم ملي است؟
طبيعي است. مادرم خيلي نگران است كه مبادا مصدوم شوم.
- مشكل موجود؟
بسكتبال بانوان همدان تجهيزات كافي ندارد. در مسابقات هم لباس‌هاي تيمي زياد مناسب نيست.
- پست تخصصي؟
سانتر مركزي هستم.
- راضي هستيد؟ چرا كه نه.
- خاطره شيرين؟
شكست تيم اصفهان در المپياد دانش آموزي دو سال قبل كه در ثانيه‌هاي آخر مسابقه روي داد.
- چه اتفاقي افتاد؟
در ثانيه‌هاي آخر داور يك پنالتي به نفع تيم ما اعلام كرد. پرتاب اول گل نشد اما پرتاب دوم به گل ختم شد و ما برديم.
- خاطره بد؟
حذف از مسابقات كشور در دوره متوسطه.
- اسم بسكتبال كه مياد، ياد چي مي افتيد؟
ياد توپ بسكتبال.
- سقف آرزوهاي مريم شهيدي در ورزش؟
حضور مستمر در تيم ملي و اعزام به مسابقات خارجي.
- نگاه بانوان شهروند نسبت به يك دختر بسكتبالي؟
خب قد ما بلند است و وقتي در خيابان تردد داريم، قامت بلند ما به عنوان يك دختر براي آنها جالب است.
- الگوي اخلاقي؟
مرحوم آيدين نيك خواه بهرامي. برخي مسابقات آيدين را ديدم و او واقعا يك بسكتباليست با اخلاق و حرفه اي بود.
- روي صحبت شما با جوانان؟
اول درس، بعد ورزش قهرماني.

آرشيو » ورزشي » خبر - تاريخ انتشار: ۱۳۸۷/۱۲/۰۴